گاهی من...

روزنوشته ها

گاهی من...

روزنوشته ها

گاهی من...
آخرین نظرات
  • ۲۴ آذر ۹۶، ۱۸:۵۸ - ناشناس
    ...
دوشنبه, ۶ دی ۱۳۹۵، ۰۸:۴۵ ق.ظ

معلم هایم...

حق مسلم هر آدمی داشتن نقطه ضعفهای شخصی است!
این را گفتم که جرات کنم به یکی از نقطه ضعفهای بزرگ و شیرینم اعتراف کنم:

من به شدت مستعد ارادت بیمارگونه به معلمانم هستم.

از کودکی نسبت به کسی که دریچه‌ی تازه‌ای بر ذهنم میگشاید چنان شیفته می‌شوم 
که تا مدتی همه‌ی شاخ و برگهای اضافی ادراک را قطع می‌کنم و می‌نشینم به تماشای او. 
گفتگوی سهیل رضایی با محمدرضا شعبانعلی که آنها را معلمان خودم میدانم،
آب در خوابگه مورچگان بود. 
کمی فقط کمی حس کردم که این ارادت بیمارگونه در کدام خاک ریشه دارد.
سهیل رضایی را تازه پیدا کرده ام، اما شعبانعلی معلم شگفت انگیزی است.
چنان سریع رشد می‌کند و از جنازه‌گذشته‌اش رد می‌شود،
که فرصت نمی کنی و جرأت نمی‌کنی شیفته‌اش شوی.

شنیدن گفتگوی این دو معلم نازنین را به هرکس شور خودجستن در دلش می‌تپد پیشنهاد می‌کنم.






موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۵/۱۰/۰۶
نجمه عزیزی

نظرات (۴)

منم جفتشون رو دوست دارم
با سهیل رضایی که خیلی وقته آشنام و همایش هاش رو رفتم
پاسخ:
هنوزم همایش داره؟ بیشتر از متن حرفاش نوع حرف زدنش منو گرفت. مبتلاست به قول خودش!
۰۶ دی ۹۵ ، ۱۲:۴۲ سارا درهمی
چنان سریع رشد می‌کند و از جنازه‌گذشته‌اش رد می‌شود،
که فرصت نمی کنی و جرأت نمی‌کنی شیفته‌اش شوی.....


عالی بود.
آره عزیز
همچنان همایش برگزار میکنه


سلام؛ یکی از بهترین پادکستهایی که تا الان شنیدم. "باید شکست بخوری تا بتونی ببری اگه از شکست بترسی فقط میخوای نبازی دیگه نمیتونی چیزی رو ببری"
پاسخ:
سلام... بباز ببین چه حالی میده! اینو خیلی بامزه میگه. ولی باورش سخته که توی تلخی باختن لذت ببری! من که بلد نیستم 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی